Spelenderwijs vergaderen met LEGO serious play

Met deze vraag liep in 1997 Kjeld Kristiansen rond, de CEO en eigenaar van LEGO Company, en bovendien kleinzoon van de oprichter. Hij was op dat moment niet bepaald vrolijk. De vergaderingen waar de strategie van zijn bedrijf bedacht en aangescherpt moest worden waren saai en voorspelbaar. Niet handig voor een organisatie waar alles staat of valt met creativiteit en verbeeldingskracht. Deze vergaderingen moesten dus anders. Daarom vroeg hij zich af: Hoe richt je een ontmoeting tussen mensen die met elkaar in gesprek willen over een compex issue zo in dat er energie en creativiteit in de brouwerij komt?

Hay Group Vision Society over slimmer werken

Afgelopen donderdag was er weer een bijeenkomst van de Hay Group Vision Society. Het thema was deze keer slimmer (samen)werken, gezien door een HRM bril. Het grote thema deze keer is het onderwerp zelfroosteren, met name in productieomgevingen. Een van de gastsprekers, Hans van der Steen, directeur AWVN, ging hier in zijn presentatie uitvoerig op in. De AWVN heeft een boekje gemaakt over het bedrijf imaginaire Medicobana, wat zich afspeelt in 2017. Welke maatregelen hebben ze getroffen in 2007, om te komen waar ze nu zijn? Daarnaast deelde Geert-Jan Haveman, directeur HR van Corus ervaringen met de zaal over het nut om te investeren in sociale innovatie. Het is geen liefdadigheid of bezorgdheid van de organisatie, maar het is gewoon business.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Blowing in the wind…

Afgelopen week was er een reportage op Radio 1 bij het programma de Ochtenden over de nieuwe gedragscode van het Korps Amsterdam Amstelland. In de code staat dat het niet passend wordt geacht voor agenten om te blowen, ook niet in hun vrije tijd. Het idee komt van de ondernemingsraad, die vindt dat een agent ook in zijn vrije tijd een voorbeeld functie heeft. Letterlijk staat er dat de agenten zich als “modelburger” moeten gedragen. De oorspronkelijke code is aangescherpt, omdat het alleen duidelijk was dat je niet dronken of stoned op je werk mocht verschijnen. Toen ik het hoorde op de radio moest ik wel glimlachen, maar tegelijkertijd bekroop me het gevoel dat dit toch wel eens een stap te ver kon zijn. Kun je als werkgever leefregels opleggen buiten werk tijd? en hoe gaat dit verder? 

Vacatures

Manager ICMT (Eindhoven)

Diagnostiek voor U is met haar uitgebreide dienstverlening een begrip in Zuidoost Brabant en daarbuiten. Bekijk alle vacatures

Advertorial

Leiderschap op sneakers

Het event voor startende leiders over de zin en onzin van leiderschapstheorieën. Word de leider van de toekomst. Lees verder

Doe mij maar een sneller paard

“Had ik naar de consumenten geluisterd, dan hadden ze mij gevraagd een sneller paard te bouwen.” Deze schitterende uitspraak is van Henry Ford. Mijn collega stuurde me vanmiddag The Global innovation 1000 van Booz Allen Hamilton Inc. toe per email, met als onderwerp: Is innoveren dan toch: Doe mij een sneller paard? Je zou het wel denken als je de eerste twee conclusies leest.

1.      Aligning the innovation model to corporate strategy
2.      Listening to customers every step of the way

Wordt hier een pleidooi gehouden voor “geplande innovatie” en de consument weet altijd wat hij wil?

Hufterigheid, pesten en geweld op de werkvloer

Afgelopen vrijdag was ik te gast bij het afscheidscollege van prof. dr. Willem Mastenbroek aan de VU in Amsterdam. Zijn rede was getiteld “grenzen aan beter organiseren”. Mastenbroek (tevens mederedacteur van Innovatief Organiseren) bestede in zijn rede onder meer aandacht aan wat ik zou willen noemen een verval van beschaving in organisaties. Recent onderzoek geeft voeding aan deze opvatting.

Commitment, wat heb je er aan?

Een artikel van collegablogger Gyuri Vergouw bracht mij aan het denken over de betekenis van het woord commitment. Het is zo’n woord dat je als manager of consultant bijna dagelijks gebruikt. Het drukt iets uit van: ik ga er voor, ik ben gemotiveerd om door te zetten, ik wil de daad bij het woord voegen. Gyuri stelt dat commitment ernstig te leiden heeft onder woordinflatie. Het wordt zo vaak gebruikt, dat de betekenis ervan verloren is gegaan. Je begint bij wijze van spreken al te gapen als je bij een strategisch plan op de eerste pagina leest: “Our top executives are fully committed to this plan”. Stel je voor dat ze dat niet zouden zijn! 

Prestatiebeloning is populair, maar ook gevaarlijk

De arbeidsmarkt is in 2007 krapper geworden, en als de voortekenen niet bedriegen blijft dit in 2008 ook nog wel zo. Voor u als werknemer is dit goed nieuws: bij gelijkblijvend aanbod en een toenemende vraag wordt de prijs van arbeid hoger. In gewone mensentaal: u bent in trek. Tijd voor een goed gesprek met uw baas over loonsverhoging of om eens over de schutting te kijken of bij andere bedrijven het gras niet groener is. Voor u als werkgever is het nu oppassen geblazen. U kent het klassieke recept voor het aantrekken en behouden van goed personeel: meer geld bieden dan de concurrentie. Maar wijs geworden van de vorige recessie twijfelt u: kan ik die hoge salarissen straks nog wel terugverdienen als de klanten gaan piepen om prijsverlaging? Bovendien: u bent toch zeker Sinterklaas niet !?

Het dilemma van de publieke opdrachtgever

Gegoochel met budgetten, planning die niet worden gehaald, te grote ambities van bestuurders en “ICT enthousiasme” bij ambtenaren. Een gulle greep uit het eerste deel (A) van het De problemen ontstaan natuurlijk al veel eerder dan wordt aangegeven in het rapport van de Rekenkamer. Het begint al bij weten wat je wilt realiseren (als bestuurder) en daar een realistische ambitie bij formuleren. Matiging en realiteitszin is het eerste advies aan bestuurders. Zolang er nog tussen de 60 en 100 projecten spelen binnen een gemiddelde overheidsorganisatie wordt aan deze criteria niet voldaan. Stop met het streven naar “standbeelden” van je politieke daadkracht. Stel prioriteiten en saneer periodiek je projectenkalender.

Advies 2: Project opdrachtgeverschap is wat anders als besturen

Overheidsinstellingen zijn te typeren als taakorganisaties. Bijvoorbeeld subsidies verstrekken, vergunningen verlenen, belastingen heffen en orde handhaven. Deze taken zijn uitgewerkt in processen en om de processen te ondersteunen zijn ambtenaren nodig. Door in intrede van ICT zijn principieel andere manieren van werken en sturen geïntroduceerd. Projectmatig werken en besturen laat zich in de praktijk niet makkelijk combineren. Er is dan ook veel voor te zeggen om voor bestuurders een aparte executive MBA te ontwikkelen om complexe projecten te leren te besturen. De handreiking in het rapport van de Rekenkamer stuurt ook in die richting. Daar wordt de Clinger-Cohen Act (CCA) aangehaald. Deze wet is ontwikkeld om de federale overheid hun IT projecten beter in te laten kopen en te managen. Ze hanteren de volgende uitgangspunten:

*Plan major IT investments.
*Revise processes before investment.
*Enforce accountability for performance.
*Use standards.
*Increase acquisition and incorporation of commercial technology.
*Use modular contracting.

Dit lijken in ieder geval verstandige uitgangspunten voor publieke opdrachtgevers. Maar het is nog maar een begin. Het dilemma van de publieke opdrachtgever aan de ene kant het willen verwezenlijken van politieke ambities en aan de andere kant de verantwoordelijkheid nemen om te sturen op resultaten en de randvoorwaarden goed in te vullen (binnen de taakorganisatie). Een parlementaire onderzoek is m.i. niet de oplossing. Het zal daar voornamelijk gaan over puntjes scoren over de “verkwisting van belastinggeld” en “daadkrachtig optreden” van een minister eisen. Op zich natuurlijk wel waar, maar niet erg constructief. De rol van de publieke opdrachtgever moet verder worden uitgewerkt en de taakorganisatie (stammende uit de jaren 50 van de vorige eeuw) moet eens kritisch tegen het licht gehouden worden. Misschien een aardig idee voor het innovatieplatform om zich eens over te buigen.

Vergaderen uit de gratie?

In het FD van 12/11/07 werd een onderzoek gepresenteerd over het nut van vergaderen. Een aantal bevindingen was dat de kosten voor het vergaderen zelf al op 30 Miljard per jaar geschat werden en dat 44% van de mensen de helft of alle vergaderingen niet nuttig vonden. Deze constatering krijgt tegenwoordig veel aandacht. Vooral kennisintensieve organisaties, hoofdkantoren en overheden zijn vaak in groepsverband bezig. In de laatste 30 jaar zagen we de flipover, overheadprojecter, beamer en het whiteboard verschijnen. Allemaal prima toevoegingen aan een groepssessie, die per definitie creatief zou moeten zijn. Toch hebben we iets over het hoofd gezien.

Meest recente berichten

Recente reacties

Archief

Categorieën

Meta

Tweets about innovatieforganiseren.nl